“Vrime koga nema više”: Senj se stihovima oprostio od šjora Vlade

Jedna objava na društvenim mrežama dirnula je mnoge Senjane koji su poznavali šjora Vladu, ali i sve one koji pamte neka druga, sporija i toplija vremena. U nekoliko stihova koje je napisao Vlatko Domines Peter, napisanih na čakavici u grupi “Zač volimo Senj”, oživljeno je sjećanje na šjor Vladu Španića – čovjeka koji je, kako autor piše, bio “čovik svog vrimena”.

U Aleji lipa, simboličnom mjestu susreta i uspomena, nastala je pjesma posvećena prošlim danima, ljudima i običajima koji su obilježili život grada.

Kino, bale i djetinjstvo bez ekrana

Stihovi vode kroz jedno vrijeme koje danas mnogima djeluje daleko – vrijeme kina, matineja i ljetnih pozornica.

Prisjeća se večeri kada su se gledali domaći i strani filmovi, kada su se projekcije nastavljale nakon balova, a dvorane bile pune djece.

Posebno mjesto u tim uspomenama imaju likovi poput Nike Matijaša i Zvone Prlje, koji dodatno oslikavaju duh zajedništva i lokalnog identiteta.

Ljudi koji su obilježili jedno vrijeme

Središnja figura pjesme je šjor Vlade Španić – predstavljen ne samo kao osoba, već kao simbol jednog razdoblja. “Pasala me neka teplina, Uz tog starog Senjanina”, stoji u stihovima koji jasno pokazuju koliko su takvi ljudi ostavljali trag.

Ajme u Aleju lipa srića
Srel san Vladu Španića
Pasala me neka teplina
Uz tog starog Senjanina
Uz majstora Nede i kina
Sićanje na te stare dane
Filmove domaće i strane
Ki vrtili su se node u Sali
Odma čin bidu finili bali
Te matineje s pune dice
I gušte letnje pozornice
Kako nutri tako i sa žice
Iz bunkera mrzle kokte
Kad bila je svaka flaša
Pod okon Nike Matijaša
Uz štoseve Zvone Prlje
To sićanje je brez mrlje
To sićanje na to vrime
Vrime koga nema više
Jer
Nova sad se priča piše
Al fala van šjor Vlade
Mog vrimena ste čovik
I neka tako bude dovik

Vlatko Domines Peter